وظايف آنان باشد . و نيز ، آنان را از اينكه مىخواهد در روى زمين خليفه قرار دهد آگاه كرده ، و آدم ابو البشر را به آنان نشان داده است . و فرموده فرشتگان گفتند : أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ . آيا در زمين كسى را قرار مىدهى كه فساد و خون‌ريزى كند ؟ ! ما تسبيح و حمد تو را به جا مىآوريم ، و تو را تقديس مىكنيم . « 1 » در روايات آمده كه فرشتگان اين سخن را از آن رو گفتند كه خداوند قبل از آدم عليه السّلام مخلوقاتى را در زمين آفريده بود كه خون‌ريزى و فساد مىكردند ، و به خاطر همين كارها خداوند آنان را نابود كرد . فرشتگان حالت مخلوق جديد را به آنچه از مخلوق قبلى خدا ديده بودند مقايسه كردند . پاسخ خداوند به آنان اين بود كه : من حقايقى را مىدانم كه شما نمىدانيد ! سپس آدم را آفريد ، و همه اسامى ، يعنى حقايق اشياء همه را به او ياد داد . زيرا اسماء در اينجا جمع اسم به معناى صفات ويژه شيء و بيان‌كننده حقيقت آن آمده ، و اين بدان خاطر است كه خداوند ، هر چه را در آسمان و زمين است به سود انسان مسخّر فرموده ، پس بناچار صفات و خواص آنها را نيز بايد به او آموزش دهد . شرح آن در پايان اين بحث مىآيد . خداوند خواص همه مسخّرات را به آدم آموخت تا با آنها به سود خود عمل نمايد ، و هر يك از فرشتگان را تنها نسبت به چيزى كه براى انجام آن آفريده شده بود ، آگاه كرد ، مثلا : فرشتگانى را كه براى عبادت آفريده بود ، چگونگى تهليل و تسبيح و تكبير براى خدا را آنگونه كه سزاوار اوست ، ياد داد ، و فرشتگانى را كه براى ثبت اعمال انسان آفريده بود ، از چگونگى ثبت خير و شر آدمى آگاه كرد ، و به فرشتگان قبض روح كيفيت قبض آن را آموزش داد ، و ديگران را آنچه براى آن آفريده شده بودند . بنا بر اين ، فرشتگان نمىتوانستند آنچه را خداوند به آدم عليه السّلام آموخته بود ، درك نمايند ، و هنگامى كه خداوند از فرشتگان ، از آن اسما و حقايقى كه به آدم عليه السّلام ياد داده بود پرسيد ،

--> ( 1 ) - بقره / 30 .